Kwiaty z odległości czytania

Z bliska kwiat przestaje być ładny i zaczyna być skonstruowany. Żyłki biegną jak dopływy. Pyłek leży w odmierzonych stosikach. Krawędź płatka w powiększeniu ma rozmyślną krzywiznę czegoś raczej zaprojektowanego niż wyrośniętego.

Ta kolekcja mieszka w tej właśnie odległości — na tyle blisko, że kolor staje się terenem. Tła rozpływają się w miękkie pola tak, jak potrafi tylko prawdziwa optyka, a jedna kropla wody odwala robotę całego nieba.

Tapety z małym tematem pięknie się skalują: na telefonie kwiat wypełnia dłoń, na pulpicie staje się cichym polem koloru, nad którym unosi się twoja praca.