Stranden in rouwkleding

Een zwart strand keert elke verwachting van de kust binnenstebuiten. Schuim dat op goudgeel zand als versiering las, wordt kalligrafie op basalt. Zeepilaren staan voor de kust als leestekens. Het palet zakt naar houtskool, zilver en grijsgroen — en toch heeft de zee er nooit meer als zichzelf uitgezien.

Deze kusten zijn geologisch bot: lava trof oceaan, versplinterde, en het dispuut wordt bij elk getij voortgezet. De foto's verzamelen de nasleep in haar kalmere buien.

Als achtergrond is de zwarte kust het zeldzame natuurbeeld dat past bij een monochrome pictogrammenset. Streng, elegant, licht Scandinavisch — de binnenhuisarchitectuur van schermen.